Πες μου Μαμά

Στις οικογενειακές συγκεντρώσεις, αν κάτσεις λίγο παραπάνω στο τραπέζι μετά το φαγητό, σίγουρα θα ακούσεις ιστορίες που δεν ήξερες. Η μαμά θα πει κάτι για ένα καλοκαίρι στο χωριό, ο μπαμπάς θα θυμηθεί πώς γνωρίστηκαν, κι εσύ θα σκεφτείς: γιατί δεν τα ήξερα αυτά;

Η αλήθεια είναι πως οι ιστορίες των γονιών μας δεν χάνονται επειδή τις ξεχνούν. Χάνονται επειδή δεν υπάρχει η κατάλληλη στιγμή, η σωστή ερώτηση, ο διαθέσιμος χρόνος. Αποσπάσματα τα ακούς σε κάποιο γιορτινό τραπέζι ή σε μια βόλτα με το αυτοκίνητο, αλλά ολόκληρες ιστορίες, με λεπτομέρειες και ονόματα — σχεδόν ποτέ.

Σκέψου το αλλιώς. Αν η δική σου μαμά είχε γράψει σε ένα βιβλίο πώς γνώρισε τον πατέρα σου, τι φόρεσε στον γάμο τους, ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής της, τι τη χαροποιούσε, δεν θα ήθελες να το κρατήσεις; Φαντάσου να ανοίγεις ένα τέτοιο βιβλίο γραμμένο με τα δικά της γράμματα, τις δικές της λέξεις, με τα λάθη και τα σβησίματα.

Αυτό ακριβώς κάνει το «Πες μου Μαμά».

Δίνει στη μαμά τις σωστές ερωτήσεις — ερωτήσεις που τα παιδιά δεν σκέφτηκαν να κάνουν, ερωτήσεις που φέρνουν ιστορίες στην επιφάνεια. Και της δίνει τον χώρο να γράψει, με τον δικό της ρυθμό, χωρίς πίεση, χωρίς χρονικό όριο.

Για τη μαμά αυτό το βιβλίο είναι η ευκαιρία να θυμηθεί πράγματα που νόμιζε πως τα είχε ξεχάσει. Μια ερώτηση για τη γειτονιά μπορεί να φέρει πίσω τη μυρωδιά του φρεσκοψημένου ψωμιού από τον φούρνο στη γωνία. Μια ερώτηση για το σχολείο μπορεί να ξυπνήσει τη φωνή ενός δασκάλου.

Για τα παιδιά αυτό το βιβλίο είναι ανεκτίμητο. Γιατί αυτά που η μαμά θεωρεί συνηθισμένα — η αλάνα που έπαιζε, η κασέτα που έγραφε τραγούδια από το ραδιόφωνο, ο πρώτος αργός χορός — αυτά ακριβώς θέλουν να μάθουν.

Ζούμε σε μια εποχή όπου η μνήμη κατοικεί σε σκληρούς δίσκους. Ένα κινητό χαλάει, ένας λογαριασμός κλείνει, χιλιάδες φωτογραφίες εξαφανίζονται. Με αυτό το βιβλίο ισχύει το αντίθετο. Είναι κάτι μόνιμο που υπομονετικά θα περιμένει στο ράφι μέχρι κάποιος να το ανοίξει.

286 σελίδες · 14 κεφάλαια · πάνω από 100 ερωτήσεις-αφορμές · κενές σελίδες για ελεύθερη γραφή σε κάθε κεφάλαιο

Κεφ. 1 — Οικογένεια & Παραδόσεις: Οι γονείς, τα αδέρφια, ο παππούς και η γιαγιά. Τα φαγητά που μύριζε το σπίτι, τα έθιμα που επαναλαμβάνονταν κάθε χρόνο, οι ιστορίες που οι γονείς αφηγούνταν στο τραπέζι.

Κεφ. 2 — Το Σπίτι & η Γειτονιά: Το δωμάτιο-καρδιά, το «καλό» σαλόνι που άνοιγε μόνο στις γιορτές, η γειτονιά με τις φωνές, η πρώτη τηλεφωνική κλήση, η πρώτη ηλεκτρική συσκευή.

Κεφ. 3 — Παιδικά Χρόνια: Τα παιχνίδια στους χωματόδρομους, οι φίλοι που ένιωθε πως θα είναι για πάντα εκεί, τα πρώτα όνειρα, τα αγαπημένα φαγητά, οι οικογενειακές εκδρομές.

Κεφ. 4 — Σχολικά Χρόνια: Ο διπλανός στο θρανίο, τα αγαπημένα μαθήματα, τα διαλείμματα, ο δάσκαλος που έμαθε κάτι παραπάνω από γράμματα.

Κεφ. 5 — Επαγγελματική Ζωή: Η πρώτη δουλειά, ο μέντορας, η ισορροπία δουλειάς-οικογένειας, η δουλειά που δεν της άρεσε.

Κεφ. 6 — Έγγαμος (Κοινός) Βίος: Πώς γνωρίστηκαν, η πρόταση γάμου, τα πρώτα χρόνια μαζί, οι δύσκολες και οι ομορφότερες στιγμές.

Κεφ. 7 — Κοινωνική Ζωή & Διασκέδαση: Τα πάρτι στα σπίτια, τα στέκια, οι αξέχαστες βραδινές έξοδοι, ο τρόπος που διασκέδαζαν πριν τις οθόνες.

Κεφ. 8 — Ταινίες & Μουσική: Η πρώτη ταινία στον κινηματογράφο, ο πρώτος δίσκος, οι κασέτες με τραγούδια, οι συναυλίες, τα τραγούδια που ταξιδεύουν ακόμα.

Κεφ. 9 — Αυτοκίνητο, Διακοπές, Καλοκαίρι: Το πρώτο αυτοκίνητο, το δίπλωμα, τα φορτωμένα μπαγκάζ, οι νύχτες κάτω από τα άστρα, τα καλοκαίρια που δεν ξεχνιούνται.

Κεφ. 10 — Μόδα & Εμφάνιση: Τα ρούχα, τα κουρέματα, τα αξεσουάρ, οι φωτογραφίες που σήμερα φέρνουν γέλιο.

Κεφ. 11 — Δύσκολες Στιγμές: Οι δοκιμασίες, ποιος ήταν δίπλα, τι την κράτησε όρθια, τι θα έλεγε στα παιδιά της αν αντιμετωπίσουν κάτι αντίστοιχο.

Κεφ. 12 — Ομορφότερες Στιγμές: Οι στιγμές που θυμάται με χαμόγελο — ταξίδια, οικογενειακές γιορτές, καλοκαίρια, τυχαίες συναντήσεις.

Κεφ. 13 — Συμβουλές & Αξίες Ζωής: Τι θα έλεγε στον νεότερο εαυτό της, ποια αξία θεωρεί πιο σημαντική, τα μαθήματα από τον δύσκολο δρόμο.

Κεφ. 14 — Οι Σημειώσεις μου: 28 σελίδες ελεύθερης γραφής, χωρίς ερωτήσεις, χωρίς οδηγίες — μόνο χώρος για ό,τι δεν χώρεσε αλλού.